Choroba Crohna

• Home
• Forum
• Kontakt

Choroba Crohna

Choroba Crohna, zwana również chorobą Leśniewskiego – Crohna wprawdzie nie stwarza bezpośredniego zagrożenia życia, powoduje jednak znaczne pogorszenie jakości życia chorych i zwiększenie ryzyka powstania innych chorób jelit np. nowotworowych. Co więcej, nie znamy jej przyczyn więc nie potrafimy jej zapobiegać. Warto wiedzieć, jak rozpoznać tę chorobę, aby móc odpowiednio wcześnie zareagować.

Tajemnicza choroba

Choroba Leśniewskiego – Crohna jest nieswoistym zapaleniem układu pokarmowego. Najczęściej jest to zapalenie jelit, a dokładniej końca jelita cienkiego i początku grubego. Może jednak wystąpić w innych częściach przewodu pokarmowego, np. w przełyku czy żołądku. Lekarze do tej pory nie ustalili jakie są przyczyny zachorowań na tę chorobę. Prawdopodobnie składają się na to czynniki środowiskowe, genetyczne oraz immunologiczne. Zaobserwowano, że w określonych rejonach zachorowania zdarzają się częściej – zdarza się to w krajach bardziej rozwiniętych np. w USA oraz Europie Zachodniej. Częściej chorują osoby, u których w rodzinie były już przypadki zachorowań, także na inne schorzenia zajmujące jelita np. na raka jelita grubego. Badane były również zależności pomiędzy chorobą Crohna a funkcjonowaniem układu odpornościowego. Stwierdzono, że może być ona schorzeniem o podłożu autoimmunologicznym.

Objawy choroby Crohna

Symptomy choroby uzależnione są od odcinka przewodu pokarmowego, który został zaatakowany. Najczęściej są to jelita. Zwykle początki choroby przebiegają dosyć łagodnie. Chorzy skarżą się na bóle brzucha, biegunki, lekką gorączkę. Niekiedy w stolcu pojawia się krew. Czasami zdarza się jednak, że choroba ma ostry przebieg, przypominający zapalenie wyrostka robaczkowego. Do objawów charakterystycznych zaliczyć można wyczuwalny guzek, najczęściej odnajdziemy go w okolicach prawej strony podbrzusza. Często w przebiegu choroby tworzą się przetoki. Są to patologiczne połączenia między narządami np. jelitem i pochwą, jelitem i pęcherzem moczowym. Oprócz przetok, pojawić się mogą ropienie i zmiany w okolicy odbytu np. szczeliny.

Leczenie

Ponieważ przyczyna choroby nie jest znana, nie można jej leczyć. Zatem terapia opiera się na zlikwidowaniu nieprzyjemnych objawów i podniesieniu komfortu życia pacjenta. Niestety, nawet po zabiegu operacyjnym nie ma gwarancji zwalczenia choroby – prawie zawsze pojawia się ponownie. Jest chorobą trwającą zwykle przez całe życie, dlatego tak ważne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu życia choremu. W tym celu stosuje się leczenie farmakologiczne. Podaje się m.in. glukokortykosteroidy, leki immunopresyjne, antybiotyki. Ważna jest również dieta, opracowana indywidualnie dla każdego pacjenta, ponieważ właściwie każdy reaguje inaczej – lepiej toleruje jedne pokarmy, inne wzmagają dolegliwości. W niektórych przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna i np. usunięcie fragmentu jelita. Dzieje się tez tak w przypadku powikłań lub nagłych wypadków np. pęknięciu jelita. Dla niektórych pacjentów pomocna okazuje się psychoterapia. Leczenie powinno być dopasowane do chorego, ponieważ w przypadku tej choroby trudno mówić o jednej skutecznej metodzie leczenia. Warto podjąć wszystkie możliwe kroki w celu poprawy jakości życia chorego.

t.